
tenho muita dificuldade em adjectivar. semana fantastica proporcionada por uns ainda mais sogros e ao fim so me saiu um obrigada, gostei muito, o que no meu lexico e para quem me conhece quer dizer que gostei mesmo muito.
a ilha muito bonita, casa nas dunas e mais de trinta quilometros de praia. o tempo inversamente proporcional ao de portugal. um lindo outono de 20 graus e ceu azul.
parece que tudo parou mesmo nos setenta. nao ha vinex locaties (designacao dos novos bairros a serem construidos no pais ate 2015 para albergar uns nao sei quantos milhares e que se assim nao fosse nao havia emprego para mim), ha bruincafe’s (tipo pub’s), restaurantes de estrelinha michellin e lojas do mais hip que encontrei numa vila tao pequena. respira-se uma certa alternancia remanescente desse mesmo periodo.
as criancas correram a vontade a adormecer em 5 minutos conseguidas 3 paginas de historia. o ar puro fez-lhes bem. numa semana parece que cresceram! a T. a querer comer mais e o L. percebe-nos e ate ouve.
pescamos, passeamos na praia, andamos de bicicleta, comemos a sobremesa favorita do pai na mesma idade, apanhamos caranguejos e conchas, andamos de carroca puxada a cavalos, fomos a um museu, jantamos fora, bebemos vintage em homenagem aos cinco anos de alianca, andamos de barco, soltamos papagaio, fizemos puzles, vimos coelhos e faizoes...
bedankt jos en ria voor het geweldige weekje in terschelling ! wij hebben echte van genoten en vonden het enig! wij komen zeker een keer terug!
mais fotos. meer foto's
passear na praia

brincar na praia

querer ficar na praia

brandaris

west terschelling

cafe

em casa achado na praia ao longo dos anos





















